Oei! wat ben ik daarmee regelmatig tegen de lamp gelopen. Ik hunkerde zó naar contact, dat ik álles deed voor de ander om maar in verbinding te staan. MAAR …. WAAR WAS IK?
WAAR WAS IK ….. toen mijn moeder 4x op de intensive care lag.
WAAR WAS IK ….. toen mijn vader 3 jaar lang dementie te lijf ging en probeerde uit het leven te stappen, ons ouderlijk huis afbrandde, mijn beste vriendinnetje me inruilde voor een ander, ik voor de zoveelste keer de handdoek in de ring gooide uit totale frustratie geen onvoorwaardelijke liefde te voelen van mijn biologische vader.
WAAR WAS IK ….. Ik ben nooit weggelopen, heb doorzettingsvermogen getoond en was aanwezig bij al mijn levenslessen, maar niet in de juiste balans.
In al haar heftigheid vuurde het leven de afgelopen 20 jaar van alles op mij af. En ik bleef staan, ondersteund met veel bewustzijnswerk. Totdat ik in 2019 struikelde, toen kon ik het echt niet meer bijhouden. De mokerslag was het laatste kwartaal van het jaar waarin mijn vader plotseling overleed aan een aneurysma, mijn zoon diabetes 1 bleek te hebben, we een huis hadden gekocht en ik een crisissituatie begeleidde op mijn werk.
DAAR WAS IK ….. Ik moest vertragen en werd volledig tot stilstand gezet door mijn lijf: een hernia zo fors dat ik niet meer uit bed kon. Mijn lijf schreeuwde werkelijk om gezien te worden. Om weer regie te nemen over mijn leven, over wie ik in potentie ben. Niet te verblijven in mijn slachtoffer rol hoewel ik oprecht veel mee heb gemaakt.
Dankzij lichaamswerk, meditaties, acupunctuur en manuele therapie kon ik uiteindelijk mijn patronen zien en vanuit daar de teugels meer laten vieren. Ook hierin ben ik de doorzetter, alleen vanuit een heel ander tempo, mijn tempo!
Vertragen is ook doorzetten, juist! En heel regelmatig verkeer ik nog steeds in de staat, ´dat ik het allemaal niet weet´.
Uitdagend vind ik dat om in het “niet weten” uit te hangen! Maar het is de enige manier om stil te staan en echt te luisteren wat mijn lichaam mij te vertellen heeft, want daar ligt de schat van de zelfkennis.
Aanraking met rebalancingtechnieken is mijn maatje hierin. Die houdt mij net zolang in deze staat van zijn als nodig. Om vanuit daar weer uit te waaieren en te stralen vanuit mijn ZIJN.
Ook nu komen er veel pittige uitdagingen op mijn pad, die ik nog steeds met mijn hele ziel en zaligheid aanga, maar neem daarbij mijzelf als vertrekpunt. Dat is een wereld van verschil. HIER BEN IK ….
